2:  Achterhalen bij wie allemaal het hebben van 5 september als verjaardag ook geen belemmering  vormde tot succes.
   (O.a.  Lodewijk XIV,  Caspar David Friedrich,  Raquel Welch (Tejada) )

3:  Tijdens wandelingen bij Vollemaan bij hoog en bij laag beweren dat ie echt nog wel voller moet kunnen.

4:  Bladzijden uit boeken van Herman Brusselmans vergelijken om te kijken of ie inderdaad ooit hetzelfde geschreven heeft.

5:   Uitgesurfde sitebezoekers onderhouden: Hebt u Paul onlangs nog gezien?

6:   Foto's van dakkapellen verzamelen.

7:   Dat Patagonia een vruchtbare grond is voor ongekend goede en energieke kunst begint hier en daar door te sijpelen.
    Een bijproduct, alhoewel het door sommigen ook wel gezien wordt als bron voor het totale pakket aan goede vibes, is de Patagonese hazelnoot.
    Een geduchte concurrent van de Turkse importhazelnoot, maar iets kleiner omdat ze in tegenstelling tot deze minder verwend wordt door de mediterrane warmte.
    Daardoor ontstaat een robuuste smaak in een venijnig explosief nootje. Het pellen is dan ook aan strikte veiligheidsvoorschriften gebonden (Zoals specifieke 
    oogbescherming en Patagoniablauwe omgeving zodat het pas gepelde nootje zich niet meteen ontheemd voelt)
    Het eeuwenoude recept voor Patagonese hazelnootpasta is verloren gegaan. De laatste der Patagonezen zien het als hun missie de pasta te herontdekken.
    In plaats van de miezerige 13 % flutnoten die er in de tegenwoordige hazelnootpasta zit zou dat volgens de legende zeker 70 % moeten zijn, en dan de echte noten   
    natuurlijk.
    Linguïsten buigen zich inmiddels over de herkomst van de uitdrukking "Pot hazelnootpasta". Alles wijst erop dat het een verbastering is van Patazelnootpasta..
    Ik gun u een kijkje in de Patazelnootpellerij: